Een verslag van ICW Tijdrit Aduard, 13km

Aduard, Nederland, 29 Mei 2007

 

“Op naar de Hel”. Ik had echt het idee dat ik een paar dagen na de val hersteld zou zijn en gewoon de Hel van Brabant zou kunnen fietsen. Het ging echter helemaal mis in de Vogezen waar ik daags na de Ronde van Brabant heen ging om het parkoers van de Trois Ballons te verkennen, die ik begin Juni zou rijden.

7-5-2007 Tussenstop bij Katelijne en Kamiel in Luxemburg en herstelritje van 2 uurtjes.

8-5-2007 4 uur getraind in de Vogezen terwijl het met bakken uit de hemel kwam. Na een uurtje sub-D3 was het snel gedaan met de motivatie, door de wond op mijn elleboog maar ook door het weer.

9-5-2007 Weer was even slecht, maar de 3,5 uur gingen al beter.

10-5-2007 hele Trois Ballons verkend, bijna 8 uur op de klok. De zon brak door en het was een heerlijke training.

Maar rond 23:00 ging het mis: het bloed bonkte door de elleboog en elke druk op de gewicht deed pijn. In bed was de enige pijnvrije ligging op mijn buik met een kussen onder de elleboog geschoven zodat die gebogen was en geen druk ervaarde. Rond 6:00 de zwachtel eraf gedaan en kon ik het wondvocht eruit persen door alleen mijn elleboog te buigen. Het was bijzonder pijnlijk en er kwam geen einde aan de stroom geel vocht.

11-5-2007 in het ziekenhuis wisten ze niet was ze zagen: de wond had zich ontwikkeld tot een enorm abces wat leeg moest, zonder verdoving: want hoeveel kon er nu inzitten? Meer dan een whiskey-maatje. Ik verging van de pijn, maar wist dat dit moest. Er werd een gaasje in de wond gelegd om zo het laatste vocht eruit te krijgen. Eenmaal buiten was ik hondsmoe. De pijn had me uitgemergeld. Bij de apotheek kon ik antibiotica halen en asperines met een gram paracetamol per tablet. Ik mocht 4g per dag slikken. Het was nodig, de pijn was anders ondragelijk. De reis van de Vogezen naar Luxemburg was een drama – om het uur een pitstop omdat ik mezelf niet meer vertrouwde op de snelweg: ik had immers een nacht niet geslapen en de dag ervoor 200km gefietst. In Luxemburg door pure uitputting de brievenbus geschampt bij het inparkeren.

12-5-2007 naar het ziekenhuis voor een controle. De arm was wat dik geworden, en ik voelde moet niet echt topfit. In het ziekenhuis verschoonde ze de wond en legde een nieuw verband aan. “Dikke arm?”, nee dat kwam door een te strak verband. ’s Middags was ik op en kan alleen nog maar op bed liggen. Ik kreeg koorts en voelde me echt ziek. Kat en Kamiel legde me in de watten, maar voelde me schuldig dat ik, nu ik eindelijk een keer in Luxemburg was, alleen maar ik bed lag.

13-5-2007 richring Mook gereden, waar ik huisarrest kreeg van Corrie. “Dat laten we de dokter wel bepalen, morgen ga ik er langs en dan rijd ik door naar Groningen. Er moet gewerkt worden”

14-5-2007 de huisarts constateert wondroos. “Je hebt net geen bloedvergiftiging opgelopen. Je moet uitzieken.” Ik mocht wel op een tacx zitten als me dat gelukkiger maakte, maar meer ook niet. De antibioticakuur werd verlengd.

Het was allemaal erg frusterend: ik was in supervorm maar mocht niets. Enkele dagen later was ik tijdens een viaduct-training niet vooruit te branden, en leek de vorm verder weg dan ooit, terwijl het seizoen nu echt begonnen was.

De 26ste haalde ik de P3 van stal en begon het tijdritwerk. Ik had nog drie dagen....

 

Link naar parkoers route

 

De ring is omgeploegd door werkzaamheden en er staat een heuse file richting Aduard. De bomen deinen dreigend op en neer. Het is geen lekker weer, en af en toe komt er een bui naar beneden. Door de file komen Léon en ik ‘te laat’: het infietsen duurt me te kort. Maar wel op de taxc, wat zo onderhand gewoonte begint te worden.

 

Het is droog als ik start. Léon is voor me gestart. Het doel is voor hem te eindigen, hoewel het belangrijkste is weer eens diep gaan, want ik heb geen idee waar ik sta. Op dit moment voelt het meer als een race tegen de klok buiten de tijdritten om, dan tijdens een tijdrit. Steven is echt buiten bereik, hij rijdt echt iedereen 2x naar huis.

Léon is gestart en de 60 seconden tussen hem en mij duren eindeloos. Ik heb een lichte versnelling staan bij de start en schiet weg als een pijl, uiteraard geholpen door de wind. Ik wil zo snel mogelijk zien dat ik op hem ingelopen ben. Maar een minuut of vier begint het tempo me al op te breken: een gevalletje van te hard van start gaan. Wel heb ik Léon in het vizier en dat geeft enige focus. Het is het enige wat me drijft door te gaan, want de benen doen pijn en de hartslag is hoog, erg hoog. Dit ga ik nooit 13 kilometer volhouden. Toch kom ik dichterbij Léon, halverwege denk ik zo’n 20 seconden goed gemaakt te hebben. Het is het sein gas terug te nemen, ik geef me over aan de gedachte dat het mogelijk is minder pijn te lijden. Duidelijk is de over-mijn-lijk-mentaliteit nog niet aanwezig. Langs het kanaal trek ik nog een keer op naar de 47, maar kan het tempo niet volhouden. Ik schakel een tandje zwaarder, maar dat laat het tempo alleen maar nog lager zakken. Ik schakel terug en besluit dat 46 echt het maximum is. Met nog 2 kilometer te gaan kan ik niet meer versnellen, omdat dat ik denk dat ik elk moment echt in kan storten. Kennelijk is 13 kilometer maximaal nog iets te vroeg...

Léon en Steven klagen over de hoeveelheid wind. Léon stond na 2 bochten al bijna geparkeerd in de berm en heeft er flink de pest over in. Kennelijk is het 3-spaaks HED-wiel niet bestand tegen windkracht 5 of meer. Ik heb er in ieder geval minder last van gehad. Af en toe zwabberde ik wel op en neer, maar had nooit het idee dat ik de controle verloor. Steven is meer dan drie-kwart minuut sneller. Hij rijdt gewoon meer dan 2km/u harder, met een zwabberend HED-wiel.

 

Léon finishet 22 seconden achter me, maar ik zie hem dinsdag niet voor me eindigen. Dat districtskampioenschap is voor mij.

 

1

Sloof

Steven

Groningen

15:54,4

46,77

2

Lafleur

Dimitri

Groningen

16:45,5

44,4

3

Tolboom

Leon

Groningen

17:07,4

43,45

4

Dopheide

Kees

Groningen

18:08,2

41,02

5

Bruntink

Gijs

Groningen

18:10,9

40,92

6

Kuiper

Arjan

Bellingwolde

18:22,6

40,49

7

Kok

Gerrit

Balk

18:46,9

39,61

8

Bakker

Joost

Groningen

19:59,8

37,2

9

Jansen

Sepp

Groningen

29:16,5

25,41