“Op naar de Hel”.
Ik had echt het idee dat ik een paar dagen na de val hersteld zou zijn en
gewoon de Hel van Brabant zou kunnen fietsen. Het ging echter helemaal mis in
de Vogezen waar ik daags na de Ronde van Brabant heen ging om het parkoers van
de Trois Ballons te verkennen, die ik begin Juni zou rijden.
7-5-2007
Tussenstop bij Katelijne en Kamiel in Luxemburg en herstelritje van 2 uurtjes.
8-5-2007 4 uur
getraind in de Vogezen terwijl het met bakken uit de hemel kwam. Na een uurtje
sub-D3 was het snel gedaan met de motivatie, door de wond op mijn elleboog maar
ook door het weer.
9-5-2007 Weer was
even slecht, maar de 3,5 uur gingen al beter.
10-5-2007 hele
Trois Ballons verkend, bijna 8 uur op de klok. De zon brak door en het was een
heerlijke training.
Maar rond 23:00
ging het mis: het bloed bonkte door de elleboog en elke druk op de gewicht deed
pijn. In bed was de enige pijnvrije ligging op mijn buik met een kussen onder
de elleboog geschoven zodat die gebogen was en geen druk ervaarde. Rond 6:00 de
zwachtel eraf gedaan en kon ik het wondvocht eruit persen door alleen mijn
elleboog te buigen. Het was bijzonder pijnlijk en er kwam geen einde aan de
stroom geel vocht.
11-5-2007 in het
ziekenhuis wisten ze niet was ze zagen: de wond had zich ontwikkeld tot een
enorm abces wat leeg moest, zonder verdoving: want hoeveel kon er nu inzitten?
Meer dan een whiskey-maatje. Ik verging van de pijn, maar wist dat dit moest.
Er werd een gaasje in de wond gelegd om zo het laatste vocht eruit te krijgen.
Eenmaal buiten was ik hondsmoe. De pijn had me uitgemergeld. Bij de apotheek
kon ik antibiotica halen en asperines met een gram paracetamol per tablet. Ik
mocht 4g per dag slikken. Het was nodig, de pijn was anders ondragelijk. De
reis van de Vogezen naar Luxemburg was een drama – om het uur een pitstop omdat
ik mezelf niet meer vertrouwde op de snelweg: ik had immers een nacht niet
geslapen en de dag ervoor 200km gefietst. In Luxemburg door pure uitputting de
brievenbus geschampt bij het inparkeren.
12-5-2007 naar
het ziekenhuis voor een controle. De arm was wat dik geworden, en ik voelde
moet niet echt topfit. In het ziekenhuis verschoonde ze de wond en legde een
nieuw verband aan. “Dikke arm?”, nee dat kwam door een te strak verband. ’s
Middags was ik op en kan alleen nog maar op bed liggen. Ik kreeg koorts en
voelde me echt ziek. Kat en Kamiel legde me in de watten, maar voelde me
schuldig dat ik, nu ik eindelijk een keer in Luxemburg was, alleen maar ik bed
lag.
13-5-2007
richring Mook gereden, waar ik huisarrest kreeg van Corrie. “Dat laten we de
dokter wel bepalen, morgen ga ik er langs en dan rijd ik door naar Groningen.
Er moet gewerkt worden”
14-5-2007 de
huisarts constateert wondroos. “Je hebt net geen bloedvergiftiging opgelopen.
Je moet uitzieken.” Ik mocht wel op een tacx zitten als me dat gelukkiger
maakte, maar meer ook niet. De antibioticakuur werd verlengd.
Het was allemaal
erg frusterend: ik was in supervorm maar mocht niets. Enkele dagen later was ik
tijdens een viaduct-training niet vooruit te branden, en leek de vorm verder
weg dan ooit, terwijl het seizoen nu echt begonnen was.
De 26ste
haalde ik de P3 van stal en begon het tijdritwerk. Ik had nog drie dagen....
De ring is
omgeploegd door werkzaamheden en er staat een heuse file richting Aduard. De
bomen deinen dreigend op en neer. Het is geen lekker weer, en af en toe komt er
een bui naar beneden. Door de file komen Léon en ik ‘te laat’: het infietsen
duurt me te kort. Maar wel op de taxc, wat zo onderhand gewoonte begint te
worden.
Het is droog als
ik start. Léon is voor me gestart. Het doel is voor hem te eindigen, hoewel het
belangrijkste is weer eens diep gaan, want ik heb geen idee waar ik sta. Op dit
moment voelt het meer als een race tegen de klok buiten de tijdritten om, dan
tijdens een tijdrit. Steven is echt buiten bereik, hij rijdt echt iedereen 2x
naar huis.
Léon is gestart
en de 60 seconden tussen hem en mij duren eindeloos. Ik heb een lichte
versnelling staan bij de start en schiet weg als een pijl, uiteraard geholpen
door de wind. Ik wil zo snel mogelijk zien dat ik op hem ingelopen ben. Maar
een minuut of vier begint het tempo me al op te breken: een gevalletje van te
hard van start gaan. Wel heb ik Léon in het vizier en dat geeft enige focus.
Het is het enige wat me drijft door te gaan, want de benen doen pijn en de
hartslag is hoog, erg hoog. Dit ga ik nooit 13 kilometer volhouden. Toch kom ik
dichterbij Léon, halverwege denk ik zo’n 20 seconden goed gemaakt te hebben.
Het is het sein gas terug te nemen, ik geef me over aan de gedachte dat het
mogelijk is minder pijn te lijden. Duidelijk is de over-mijn-lijk-mentaliteit
nog niet aanwezig. Langs het kanaal trek ik nog een keer op naar de 47, maar
kan het tempo niet volhouden. Ik schakel een tandje zwaarder, maar dat laat het
tempo alleen maar nog lager zakken. Ik schakel terug en besluit dat 46 echt het
maximum is. Met nog 2 kilometer te gaan kan ik niet meer versnellen, omdat dat
ik denk dat ik elk moment echt in kan storten. Kennelijk is 13 kilometer
maximaal nog iets te vroeg...
Léon en Steven klagen
over de hoeveelheid wind. Léon stond na 2 bochten al bijna geparkeerd in de
berm en heeft er flink de pest over in. Kennelijk is het 3-spaaks HED-wiel niet
bestand tegen windkracht 5 of meer. Ik heb er in ieder geval minder last van
gehad. Af en toe zwabberde ik wel op en neer, maar had nooit het idee dat ik de
controle verloor. Steven is meer dan drie-kwart minuut sneller. Hij rijdt
gewoon meer dan 2km/u harder, met een zwabberend HED-wiel.
Léon finishet 22
seconden achter me, maar ik zie hem dinsdag niet voor me eindigen. Dat
districtskampioenschap is voor mij.
|
1 |
Sloof |
Steven |
Groningen |
15:54,4 |
46,77 |
|
2 |
Lafleur |
Dimitri |
Groningen |
16:45,5 |
44,4 |
|
3 |
Tolboom |
Leon |
Groningen |
17:07,4 |
43,45 |
|
4 |
Dopheide |
Kees |
Groningen |
18:08,2 |
41,02 |
|
5 |
Bruntink |
Gijs |
Groningen |
18:10,9 |
40,92 |
|
6 |
Kuiper |
Arjan |
Bellingwolde |
18:22,6 |
40,49 |
|
7 |
Kok |
Gerrit |
Balk |
18:46,9 |
39,61 |
|
8 |
Bakker |
Joost |
Groningen |
19:59,8 |
37,2 |
|
9 |
Jansen |
Sepp |
Groningen |
29:16,5 |
25,41 |
